Hediye Levent'in sunuculuğundaki yayında, araştırmacı Perwer Armed konuk olarak yer almıştır. Yayının ana gündemi, ABD Ankara Büyükelçisi ve Suriye Özel Temsilcisi Tom Barak'ın bölgedeki yoğun temasları ve bu temasların Kürtler üzerindeki etkileridir.

Perver, Tom Barak'ın aslında ABD'nin Ortadoğu valisi gibi hareket ettiğini ve yeni bir projenin uygulayıcısı olduğunu belirtmiştir. Bu proje, Trump yönetimiyle başlayan, enerji ve ticaret yollarını kontrol altına almayı, Çin ve Rusya'yı dengelemeyi hedefleyen bir projedir. Bu proje kapsamında, bölgede devlet dışı silahlı güçlerin tasfiye edilmesi ve güçlü merkezi yönetimlerin oluşturulması planlanmaktadır.

Perver, bu yeni dönemde Kürtlere yönelik uygulanacak politikayı Şam Modeli olarak tanımlamıştır. Bu modele göre, Suriye'deki Kürtlerin silahlı güçleri (SDG) dağıtılacak, Suriye ordusuna entegre edilecek ve kültürel ve dil hakları tanınacak ancak siyasi bir özerklik verilmeyecektir. Bu modelin benzer şekilde Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi'ne de dayatılacağı, peşmerge güçlerinin Bağdat'a entegre edileceği ve mevcut statünün tırpanlanacağı öngörülmektedir.

Tom Barak'ın Mazlum Abdi ile görüşmesi, Türkiye'ye rağmen değil, Türkiye'nin de dahil olduğu bu yeni sürecin bir parçası olarak yorumlanmıştır. Amaç, Mazlum Abdi'yi silahlı bir komutandan siyasi bir figüre dönüştürmek ve Suriye'deki Kürtlerin entegrasyon sürecini yönetmektir. Ayrıca, bu görüşmenin, Şam yönetimiyle olası bir sorun yaşanması halinde Kürtlerin bir çekmecede tutulması stratejisinin de bir parçası olabileceği belirtilmiştir.

İran'daki Kürt hareketlerinin de benzer bir süreçten geçeceği, silahlı güçlerinin ya tamamen tasfiye edileceği ya da Irak Kürdistanı'ndan üçüncü bir ülkeye (Arnavutluk örneğinde olduğu gibi) gönderileceği ifade edilmiştir. İran'da ise içeride bir dönüşüm süreci başladığı ve Kürtlere kültürel haklar tanınması yönünde adımlar atılabileceği ancak bunun demokratik bir açılımdan ziyade ABD ile yapılacak bir anlaşmanın gereği olduğu vurgulanmıştır.

NATO zirvesinin, Türkiye'nin bu yeni düzende üstleneceği rolün resmileşeceği bir dönüm noktası olacağı belirtilmiştir. Türkiye'nin, Avrupa'nın sınırlarını koruyan bir ileri karakol haline geldiği ve iç siyasetine karışılmaması karşılığında dış politikada Batı ile uyumlu hareket etmesinin beklendiği ifade edilmiştir. Yayının son bölümünde, Avrupa'da yükselen sağcı ve güvenlikçi politikaların bu yeni dünya düzeninin bir yansıması olduğu ve demokrasi, insan hakları gibi kavramların geri planda kaldığı değerlendirilmiştir.